Postcolonialism and the sacred [Postkoloniyalizm ve kutsal]

Sömürgeciler gibi, sömürülen milletlerin de kendilerine göre inanç, ahlaki değerleri ve farklı gelenekleri vardı. Sömürdükleri halkları Hristiyanlığa veya modernizme döndürmek isteyen sömürgeciler birçok farklı tepkiyle karşılaştılar. Misyoner hareketler sömürgeciliğin yeni fetihleri sayesinde gelişip serpildiler. Bazı durumlarda, farklı ülkelerde misyoner faaliyetleri sömürge kuvvetlerine öncülük yapmış ve işgaller için uygun şart ve zeminleri hazırlamıştır. Hakimiyetine haklılık kazandırmaya yönelik olarak, seküler ya da dini bir çok farklı söylem kullandığı için, sömürgecilik sadece askeri bir işgal olarak kabul edilemez. Sömürgecilik sonrası, emperyalizm, sömürülen halkları gerçek bir özgürlük ve bağımsızlıktan mahrum eden activitelerini sürdürmeye devam eder. Sömürgecilikle birçok farklı cephede karşılaşan postkoloniyalizm her nedense kutsal (the sacred) konusuna gelince sessiz kalmakta ve bu durum konuyla ilgili araştırma yapan kimselere kaynak sıkıntısı yaratmaktadır. Postcoloniyal teorinin dağınık ve parçalı yapısı da konuyla ilgili çelişkili sesler yansıtmaktadır. Tek ve tutarlı bir postkoloniyalizmin olmayışı ve her dinin birçok farklı ve hatta çatışan yorumunun olması konuyu daha da çetrefilli bir hale getirmektedir. Tarihin nesnesi olarak görülen dinler, modern dogmatizmin putlarının düşüp parçalanmasıyla beraber, bireylerin ve toplumların vicdanında yeniden ortaya çıktılar. Sömürgecilerin, misyonerlerin din değiştirme faaliyetlerinin gölgesine sığındığı haksız bir dünyada, sömürülen kitleler, özgürlük ve onurları adına ayaklanmak ve savaşmak için, kendi gelenek ve dinlerini yeni baştan yorumlamaya teşebbüs edeceklerdi.

Colonized nations, like the colonizers, had beliefs, moral values and traditions. The colonizer who tried to convert the colonized into Christianity or modernism have received various responses and reactions from the colonized. The missionary activities have expanded and flourished due to the new conquests of colonialism. In some cases, missionary activities have pioneered the colonial forces in different lands, laying the ground for the invasions. Colonialism cannot be regarded as only a military occupation since it employs various discourses, secular or religious, to justify its domination. In the aftermath of the colonial era, imperialism carries on with its activities that deprive the colonized of real freedom and independence. Postcolonialism which confronts colonialism on various battlegrounds often keeps silent on the issue of the sacred and this creates a shortage of sources about this topic for researchers. The fragmented nature of postcolonial theory reflects its conradictory voices on this subject as well. There is not one singular, coherent postcolonialism and there are many different and even conflicting interpretations of each religion which complicates the subject further. The religions that are regarded as the property of history have reappeared in the conscience of individuals and societies as soon as the idols of modern dogmatism fell down and broke into pieces. In an unfair world, where the colonizers sheltered in the shades of the conversion activities of the missionaries, the colonized masses would attempt to reinterpret their religions and traditions to be inspired to rise up and fight for their dignity and freedom.